Suočite se sa istinom koja vam neće pasti lako: vaša mačka uopšte ne mari za vas, njoj vlasnik uopšte nije potreban, pokazala je nova studija i tako potvrdila stereotip koji preovladava godinama da su psi prijateljski nastrojeni prema ljudima, dok su mačke rezervisane.
Studija je potvrdila da je ovaj kliše zaista istinit, a novi dokazi ukazuju na to da su mačke nezavisnije od pasa i da im nisu potrebni vlasnici kojima moraju da dokazuju ljubav i privrženost, niti od njih zavise u pogledu ishrane.
Dok psi traže od svojih vlasnika ujtehu i zaštitu, mačke bi podjednako zatražile utjehu i od stranca i od vlasnika, pokazao je eksperiment. I dok psi zavise od nas, što ih čini nekom vrstom “krznene dece”, mačke su potpuno samostalne, najvjerovatnije zbog toga što su i i domu sposobni predatori koji mogu sami da ulove hranu, pa im tehnički nismo potrebni. Zato mačke koje naspuste dom ili ih vlasnici odbace jednostavno podivljaju, snađu se i žive samostalno.
Britansko istraživanje: Otkrivene genetske sličnosti raka kod mačaka i ljudi
U nedavnoj studiji, mačke nisu više obraćale pažnju na svoj vlasnike u odnosu na strance, nisu ostajale blizu vlasnika niti su ga pozdravljale kad bi ušao u sobu. Mačke su svoju ravnodušnost prema vlasniku pokazale u 6 scenarija. Ponekad su bile same sa svojim vlasnikom u sobi, ponekad su bile same sa strancem, a ponekad su i stranac i vlasnik bili prisutni. Istraživači kažu da je ovo dokaz da „nema znakova posebne vezanosti između mačke i vlasnika“.
Mačke mogu tolerisati ljude i voljeti ih, ali im ljudi uopšte nisu potrebni.
Psi pokazuju snažno oslanjanje na ljude kad se suoče sa problemom, a mačke to ne čine. Psi su pod stresom kad ostanu sami, i taj stres se efikasno ublažava samo prisustvom vlasnika, dok je sa mačkama drugačije. Mačke su se družile s ljudima hiljadama godina uglavnom zato što su naše kuće i farme imale obilje njihovog glavnog plijena – glodara.
Da bi procijenili da li su životinje zavisne od svojih vlasnika, istraživači su uporedili njihovu vezanost za vlasnika, anksioznost kada je vlasnik odsutan i prihvatanje prijateljski raspoloženog stranca. Studija je prvo posmatrala mačke u sobi sa njihovim vlasnikom, a zatim u sobi sa njihovim vlasnikom i strancem. Vlasnik bi potom otišao, a mačka je ostala sa strancem. Zatim se vlasnik vratio, nakon što je mačka provela vreme sa strancem. Na kraju, mačka je ostajala sama u sobi, ali je njen vlasnik u jednoj prilici ušao na 30 sekundi, a potom i stranac, i to odvojeno. Svaka scena trajala je manje od dva minuta, a cijeli eksperiment trajao je 12 minuta.
Znaci vezanosti kod mačaka uključivali su ostanak na udaljenosti od metra od vlasnika većinu vremena kada nisu komunicirali ili se igrali, a vlasniku je bilo naloženo da nosi igračke-kockice između dva stola. Isti postupak ponovljen je i kad je mačka ostajala sa strancem. Nije bilo značajne razlike u vezanosti mačaka sa vlasnikom sa kojim su živjele ili sa nepoznatom ženom koju su upoznale na nekoliko minuta. Takođe je bilo male razlike u anksioznom ponašanju sa vlasnikom ili strancem, koje je procjenjivano gledanjem mačaka koje su se krile ispod stolice ili pratile osobe koje su odlazile.
Mačke su otprilike podjednako prihvatale stranca u svom prostoru kao i svog vlasnika.
Eksperiment je sproveden i sa 13 kućnih mačaka koje nisu korišćene kao terapeutske životinje, ali je ova grupa životinja bila pod stresom zbog boravka na nepoznatom mjestu, pa se njihovo ponašanje vezanosti nije moglo precizno procijeniti u studiji. Istraživači vjeruju da se njihovi nalazi – viđenje mačaka kako se igraju sa strancima i nježno trljaju o njih kao što su to činile sa svojim vlasnicima – mogu primijeniti na većinu mačaka. Prijateljske mačke vjerovatno su podjednako otvorene za zabavu sa vlasnicima i strancima, a oprezne mačke vjerovatno su nesigurne sa obje grupe ljudi.
Za razliku od pasa, ljudi nisu “sigurno utočište” u koje se mačka vraća kada osjeti strah, jer su mačke čekale svog vlasnika na vratima ili su ga pratile otprilike isto koliko i stranca. Za razliku od pasa, vlasnici takođe nisu bili “sigurna baza” iz koje mačka samouvjereno odlazi da istražuje nepoznato okruženje, jer su podjednako sklone uključivanju stranaca u svoju igru. Mačke i ljudi dakle mogu razviti prijateljstvo, ali one nisu zavisne od ljudi na način koji pokazuju psi, piše Dejlimejl.
